«Μαμά, μπαμπά, πληρώνουμε για να μπούμε στη θάλασσα;»
Μια αφοπλιστική ερώτηση που μπορεί να κάνει κάθε παιδί, ειδικά όταν μεγαλώνει με την αίσθηση ότι γύρω μας όλα έχουν γίνει επί πληρωμή – από τις δραστηριότητες μέχρι τις βόλτες μας.
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: η θάλασσα ανήκει σε όλους. Είναι κοινό αγαθό, δώρο της φύσης, και κανείς δεν μπορεί να βάλει “εισιτήριο” στο νερό. Ο καθένας έχει δικαίωμα να απολαμβάνει το κολύμπι, το παιχνίδι, την αλμύρα και τον ήλιο, χωρίς να πληρώνει για την ίδια τη θάλασσα.
Αυτό που συχνά μπερδεύει μικρούς και μεγάλους είναι οι οργανωμένες παραλίες, εκεί όπου υπάρχουν ξαπλώστρες, ομπρέλες, μπαρ και άλλες παροχές. Εκεί πράγματι μπορεί να χρειαστεί να πληρώσεις για τις υπηρεσίες αυτές – όχι όμως για το μπάνιο. Ο νόμος προστατεύει το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα, και κανείς δεν μπορεί να σου απαγορεύσει να κολυμπήσεις.
Η ερώτηση του παιδιού, ωστόσο, κρύβει κάτι πιο βαθύ: ζούμε σε μια εποχή που σχεδόν για καθετί υπάρχει ένα τίμημα. Και είναι δική μας ευθύνη να τους δείξουμε ότι υπάρχουν ακόμα πράγματα ανεκτίμητα, που δεν αγοράζονται με χρήματα. Η θάλασσα, η φύση, το παιχνίδι, η παρέα, η αγκαλιά – όλα αυτά είναι πραγματικά ελεύθερα και πολύτιμα.
Ίσως, λοιπόν, η καλύτερη απάντηση να είναι:
«Όχι παιδί μου, η θάλασσα είναι δική μας, δώρο σε όλους. Γι’ αυτήν δεν πληρώνουμε ποτέ. Και ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να τη σεβόμαστε και να την προστατεύουμε.»
